Wydawać by się mogło, że przy swojej (nie)pogodzie wyspa Skye, która przycupnęła przy dalekim zachodnim wybrzeżu Szkocji, nie ma szans zaistnieć na turystycznej mapie świata. Łączne opady to blisko 3000 mm rocznie (5 razy więcej niż w Polsce), zimne lata (13-16 st. C). A do tego częste mgły albo silne wiatry. Słońca jak na lekarstwo. Skye nawet jak na Szkocję ma beznadziejną pogodę.
Wyspa Skye - dlaczego jest unikalna
Surowe piękno wyspy działa jednak jak magnes. Skromnych rozmiarów Skye potrafi w lipcu i sierpniu przeżyć prawdziwy najazd miłośników dziewiczej przyrody. Przewodniki uwielbiają podsumowywać, że wyspa Skye to Szkocja w pigułce. Nie da się ukryć, że tak to właśnie wygląda. Mamy tu góry, morze, malownicze ostańce, wodospady i nostalgiczne plenery. W powietrzu czuć bez mała aurę z baśni celtyckich. A wszystko to okraszone zakonserwowaną w czasie lokalną tradycja. Nic dziwnego, że wyspa Skye cieszy się także popularnością wśród filmowców. Tutejsze plenery „zagrały” w wielu produkcjach, np. 47 Roninów, Prometeusz, Makbet, Królewna Śnieżka i Łowca. Jednak poza kilkoma hitami turystycznymi wyspy, gdzie robi się nieco tłumniej, na Skye nie brakuje spektakularnych widoków, w miejscach gdzie będziemy tylko my. No i może jeszcze owce.
Gdzie leży wyspa Skye? Podstawowe informacje
Skye jest największą wyspą Hebrydów Wewnętrznych. Z lotu ptaka wygląda jak kleks albo rozgwiazda. Od ponad 30 lat jest jednak połączona ze stałym lądem mostem w Kyle of Lochalsh. Skye zamieszkuje około 13 tysięcy osób, a sama wyspa jest niewielka – zajmuje obszar 1600 km2, czyli coś jak powierzchnia trzech Warszaw. Jednak przez wąskie drogi wijące się poszarpanym wybrzeżem i przecinające górski interior, wydaje się być znacznie bardziej rozległa. Na Skye sporo mieszkańców (ok. 30% ludności) używa na co dzień języka celtyckiego (gaelic), który przywędrował tutaj w V w. z Irlandii.
Wyspa Skye dla miłośników trekkingu
Skye jest stworzona do trekkingów, a nawet wycieczek (wysoko)górskich. Trzeba tylko zapomnieć, ze pada i wieje i ubierać się stosownie do okoliczności. Mimo, że najwyższe tutejsze góry Cuillin Hills do wysokich nie należą (dochodzą do niespełna 1000 m. n.p.m.), to przez swój skalisty charakter i urwiska bardziej przypominają Tatry niż Bieszczady. Przez góry poprowadzono szlaki a przejście wzdłuż całego masywu (14 kilometrów) zajmuje od 16 do 20 godzin, więc trzeba je podzielić na etapy. Masyw Cuillin Hills ciągnie się z centralnego płaskowyżu (okolice często odwiedzanych Fairy Pools) w kierunku południowym. Brytyjczycy są bardzo dumni z tego skromnego masywu, bo to jedyne góry o charakterze alpejskich w Wielkiej Brytanii.
Największe atrakcje wyspy Skye
Cała wyspa Skye jest niezwykle atrakcyjna przyrodniczo, jednak kilka miejsc wyrosło na lokalne gwiazdy i przyciąga największą uwagę turystów. Planując zwiedzanie wyspy Skye, warto oczywiście uwzględnić je w swoich planach. Dobrze jest jednak pamiętać, że Skye nie lubi pośpiechu. To miejsce, które najlepiej odkrywać powoli, zostawiając sobie przestrzeń na nieoczekiwane widoki i chwile w samotności.
Formacje skalne: Old Man of Storr i Quiraing
Na północy wyspy, na półwyspie Trotternish znajdują się folderowo piękne krajobrazy, których nie da się pomylić z czymś innym. Perła w koronie jest otoczenie osobliwej, samotnej bazaltowej skały – Old Man of Storr. Widoki na warstwowo układające się jeziorka i morze w tle są wizytówką wyspy Skye. Według lokalnej legendy Old Man of Storr to skamieniały olbrzym. Gdy umarł, pochowano go na zboczach Storr, a skała wystająca z ziemi to jego kciuk, który nie zmieścił się w grobie.
Podobne krajobrazy, czyli widowiskowe formacje skalne w asyście bezkresnej, soczyście zielonej łąki górskiej i czekają na 7-kilometrowym szlaku Quiraing. Znajduje się on kilkanaście kilometrów na północ od Old Man of Storr, również na półwyspie Trotternish.
Kilt Rock i wodospad Mealt Falls
Bardzo fotogenicznym miejscem na wschodnim wybrzeżu półwyspu są także ogromne bazaltowe skały Kilt Rock (skały mają przypominać fałdy tradycyjnego szkockiego klitu) w towarzystwie 60-metrowego wodospadu Mealt Falls wpadającego pionowo do Oceanu Atlantyckiego. Z klifu ciężko jednak dojrzeć cały ten spektakl, pewnie dopiero z perspektywy morza prezentuje się w całej krasie.
Baśniowe miejsca na wyspie Skye: Fairy Pools i Fairy Glen
Innym popularnym miejscem wycieczek są Fairy Pools w środkowej części wyspy. Na wartkiej rzece spływające z gór utworzyły się liczne mniejsze i większe kaskady, a także naturalne baseny, w których można się zanurzyć. Sporo osób decydowało się nawet na kąpiel, ale mi zabrakło mi hartu ducha, że przy tej pogodzie wchodzić do potoku, który ma pewnie z 7 stopni…
Kolejne niezwykłe dzieło Matki Natury to Fairy Glen – przedziwne skupisko niewielkich, kształtnych pagórków przypominających zielone kopce kreta porozrzucane w niewielkiej dolinie. Ten niecodzienny krajobraz uformowany przez cofający się lodowiec i erozję piaskowych skał wygląda jak gotowa makieta z Baśni Braci Grimm albo kadr z trylogii Tolkiena. W rzeczywistości kręcono tam sceny do filmu fantasy „Gwiezdny pył”.
Skye od strony oceanu - Neist Point
Zielone klify, wielki ponury ocean i przytulnie wyglądające schronienie na końcu cypla. To Neist Point. Wybudowana w 1909 r. latarnia miałaby duże szanse na zwycięstwo na najbardziej malowniczą latarnię morską świata. Nie mieszka tu już jednak żaden latarnik – od trzech dekad latarnia jest w pełni zautomatyzowana i nie potrzebuje człowieka do obsługi.
Coral Beach – karaibska plaża w Szkocji
Skye nie jest z całą pewnością wyspą plażową. Jednak gdy dotrze się na Coral Beach i jeszcze zza chmur wyjrzy słońca może dojść do pewnego dysonansu poznawczego.
Oto z plaży wyściełanej białym, pokruszonym koralowcem można wejść do turkusowej (no w każdym razie nie stalowo-szarej jak wszędzie indziej) wody. Sardynia? Grecja? Od razu wydaje się, że jest 10 stopni cieplej.
Zamek Dunvegan – siedziba klanu MacLeodów
W Szkocji, czego jak czego, ale zamków nie brakuje. Ten najbardziej znany na Skye – Zamek Dunvegan, na tle tak silnej konkurencji nie wypada jakoś szczególnie atrakcyjnie. Jednak, jak cała wyspa Skye ma coś, co zapadnie w pamięć na długo. Otóż Zamek Dunvegan należy do wpływowego szkockiego klanu MacLeodów. Ale co zupełnie niezwykłe – jest najdłużej, nieprzerwanie zamieszkałym zamkiem w Szkocji. Czyli od ponad 800 lat. Zamek otoczają piękne ogrody, wyróżniane i nagradzane za swój botaniczny kunszt.
Wyspa Skye dla samotników i miłośników dzikiej przyrody
Pomysłów na wycieczki górskie, przez interior i nadmorskie na Skye na pewno nie brakuje. Serwisy promujące wyspę mają gotowe dziesiątki pozycji, na ambitnych czeka nawet siedmiodniowa trasa przez Skye (północ-południe). Jednak równie dobrze można samemu wyznaczać sobie szlaki przy wykorzystaniu dobrych map i GPS-a, bo cała wyspa to teren jednej wielkiej marszruty.
Z dala od utartych ścieżek można spotkać nie tylko wszechobecne owce i urocze, długowłose bydło rasy highlander, ale i jelenie z porożem jak z filmu „Robin Hood”, foki wypoczywające na skałach, albo wypatrzeć delfiny, czy wieloryby. My niestety na ścieżkach południowego wybrzeża Skye trafiliśmy na okaz nie żyjącego już giganta (na oko 20 metrowego humbaka), którego nocny sztorm wyrzucił na brzeg.
FAQ – ciekawostki o Szkocji i wyspie Skye
Czy na wyspie Skye można obserwować wieloryby?
Tak. U wybrzeży Wyspa Skye regularnie pojawiają się humbaki, płetwale karłowate i morświny, a sporadycznie także orki. Najlepszy czas na obserwacje przypada od maja do września, szczególnie na zachodnim i północnym wybrzeżu. Co ciekawe, często nie trzeba wypływać w morze – wieloryby bywają widoczne z klifów.
Dlaczego pogoda na Skye zmienia się tak gwałtownie?
Wyspa leży na styku wilgotnych mas powietrza znad Atlantyku i górzystego terenu, co sprzyja szybkiemu powstawaniu mgieł, opadów i silnych wiatrów. W praktyce oznacza to, że na Skye warto być zawsze przygotowanym na deszcz – nawet wtedy, gdy dzień zaczyna się słonecznie. Rzadkością są natomiast ekstremalne temperatury, zarówno latem, jak i zimą.
Gaelic – co to za język i czy naprawdę mówi się nim na Skye?
Gaelicki to język celtycki spokrewniony z irlandzkim, używany w północno-zachodniej Szkocji. Szacuje się, że około 30% mieszkańców wyspy Skye posługuje się nim na co dzień, a dla części jest to pierwszy język, przed angielskim. Gaelicki obecny jest w szkołach, lokalnych mediach oraz na dwujęzycznych znakach drogowych.
Skąd na Skye tyle „baśniowych” nazw miejsc?
Nazwy takie jak Fairy Pools, Fairy Glen czy Old Man of Storr nie są turystycznym wymysłem. Wywodzą się z celtyckiej mitologii i lokalnych legend, w których krajobraz zamieszkiwały duchy, wróżki i olbrzymy. Skały, wzgórza i wodospady traktowano jak istoty obdarzone charakterem, co znalazło odbicie w ich nazwach.
Czy Skye zawsze była częścią Szkocji?
Przez wieki Skye funkcjonowała głównie jako świat niezależnych klanów, a nie jako integralna część państwa. Lokalni wodzowie mieli tu większą władzę niż odległa administracja królewska. Dopiero po XVIII wieku wyspa została realnie podporządkowana nowoczesnej Szkocji, choć do dziś zachowała silne poczucie kulturowej odrębności.
Artykuł został również opublikowany w serwisie Onet.pl
Inne kierunki dla samotników? Sprawdź te wpisy:
- Estonia – lasy, odludne bagna i puste wybrzeża Bałtyku.
- Transylwania (Rumunia) – dzikie Karpaty, zielone doliny i niezwykła transylwańska architektura.
- Korsyka – poszarpane turnie, górskie szlaki i warowne domy gotowe na wendetę.
- Gruzja – kamienne wioski Swanetii schowane wysoko w górach.
- Maroko – bezdroża hamady, ksary i oazy
- Dzikie Wybrzeże, RPA – surowe piękno niegościnnego wybrzeża i bezdroża afrykańskiego południa.
- Boliwia – solniska, flamingi i kolorowe jeziora na najpiękniejszym odludziu Ameryki Południowej.
